Walburgisdenken

In een rondwandeling door de stad met een paar provinciale bestuurders, begin je natuurlijk op het ’s Gravenhof. Het eeuwen oude bestuurscentrum dat gedurende lange tijd de provincie mede bestierde. Hier zijn in het verleden veel besluiten genomen die ons leven nog steeds bepalen en kleur geven. Denk aan de bouw van de Walburgiskerk die tot stand kwam, omdat generaties inwoners bij wijze van spreken ieder dag een steen naar de bouwplaats brachten, terwijl zij noch hun kinderen en kleinkinderen het bouwsel ooit af zouden zien. Dat is nog eens toekomst denken: eeuwen werken aan een plan, waarvan het resultaat pas generaties later wordt ervaren. Toekomst-denken in Zutphen kun je dus beter Walburgisdenken noemen als eerbetoon aan de inwoners, die aan toekomstdromen bouwde voor verre nazaten.

Ik mijmerde weer over dat Walburgisdenken bij de vele vergaderingen die ik de afgelopen weken had over de toekomst van Zutphen en onze regio Stedendriehoek. Over die toekomst moeten knopen worden doorgehakt. Niet alleen over hoeveel huizen we willen bouwen, maar ook over bijvoorbeeld onze toekomstige economische drijvers, Zutphen als intercityknooppunt, omgang met droogte en overtollig water. En misschien nog wel belangrijker: wie wonen hier over vijftig jaar eigenlijk? Fietsen er nog jongeren en kinderen door de straten, of zijn we massaal met pensioen?

Het lijkt er op dat de komende vier jaar hele fundamentele beslissingen genomen worden over onze toekomst. Besluiteloosheid leidt al te lang tot crises. Denk maar aan stikstof, biodiversiteit, tekort aan elektriciteit-infrastructuur, woningnood, zorg en vergrijzing. In onze regio oriënteren Apeldoorn en Deventer zich op hun toekomst over vijftig jaar. Onze regio stelt een zogenaamd ontwikkelperspectief op, dat een doorkijk moet geven van de Stedendriehoek in 2050. Vanuit Den Haag wordt in het programma Ruimte voor de Rivier een plan over de toekomstige waterstromen gemaakt. Hoe stroomt het overtollig water, en blijft de IJssel bevaarbaar in droge periodes? 

Het is belangrijk dat we als gemeente Zutphen zelf invloed blijven hebben op onze toekomst. Want die mag ons niet overkomen maar moet mede gebaseerd zijn op onze eigen keuzes. Niet omdat we alles kunnen sturen, maar omdat we zonder eigen koers steeds afhankelijker worden van keuzes die elders worden gemaakt.

Zijn we over vijftig jaar een pittoresk stadje voor de toeristenstroom of kiezen we voor een stevige centrumgemeente met uitmuntende voorzieningen? En durven we weer keuzes te maken die pas over tientallen jaren hun waarde bewijzen?

Laten we het stuur van de toekomst voor onze achterkleinkinderen zelf stevig in handen nemen, door het voorbeeld van de middeleeuwers te volgen. Leg onze toekomst maar in handen van het Walburgisdenken, zodat onze achterkleinkinderen in 2080 nog steeds met liefde en trots over keuzes van hun voorouders spreken.