Vrolijk weerzien

Afgelopen vrijdag vierde de Cleantech Regio een feestje. De club die tegenwoordig door het leven gaat als Regio Stedendriehoek sloot de zogenaamde eerste ‘Regiodeal’ af bij de waterbuffelboerderij in de uiterwaarden ten noorden van Deventer. Ik ontving een uitnodiging, want voor onderzoek naar de waterstoffabriek in Zutphen hebben we enkele jaren geleden financiële ondersteuning gekregen. En dan sta je automatisch op het uitnodigingslijstje.

Nu heb ik altijd wel een beetje moeite met dit soort bijeenkomsten. De regiodeal was een jarenlang project gefinancierd door de landelijke en regionale overheden. Maar moeten we nu op kosten van de belastingbetaler ter afsluiting een feestje, dat in dit geval zelfs festival werd genoemd, gaan vieren? Kunnen we de spaarzame centjes niet zinvoller investeren? 

Op de buffelboerderij zie ik verschillende bekende neuzen die ik al vele jaren niet heb gezien. Plotseling komt er een ambtenaar van de gemeente Zutphen bij mij staan. Ik moet even graven in het geheugen, maar dan weet ik het weer. In zijn functie hebben we bij de uitwerking van onze plannen regelmatig contact gehad. De ambtenaar is inmiddels van werkplek veranderd en houdt zich tegenwoordig bezig met de nieuwbouwplannen in de regio. “Want we hebben een enorm woningtekort”. 

Ik kon mijn geluk bijna niet op, want de afgelopen week heb ik eens nagedacht over het bouwbeleid van de overheid. Zo’n 20 jaar geleden mochten er bijna geen woningen meer gebouwd worden, want de Achterhoek was een krimpregio. We hadden een bouwstop, strak geregeld via bouwcontingenten. Maar 20 jaar later blijken er veel te weinig woningen te zijn voor het aantal inwoners. Nu klinkt het: ‘Bouwen, bouwen en nog eens bouwen”. En voor mijn neus staat plotseling iemand die hierover zeker iets zinnigs kan zeggen.

Ik hoor dat hier in de regio indertijd al grote bedenkingen waren tegen de landelijke bouwstop van 20 jaar geleden. Maar de wil van het minister was wet, via de provincie werden de gemeenten gedwongen minder te bouwen. Hoewel ze zelf overtuigd waren dat meer nieuwbouw op langere termijn absoluut noodzakelijk was. Kostbare bouwgrond werd gedwongen afgeschreven, gemeenten kwamen in grote financiële problemen. En achteraf kunnen we zeggen dat het beleid vanuit het ministerie 100% verkeerd is geweest. Heel veel goed opgeleide ambtenaren hebben Nederland in een wooncrisis gestort.

In de media hoorde ik de politici de afgelopen week zeggen dat er een einde moet komen aan het zwalkende beleid van de overheid. “De inwoners en ondernemers van Nederland willen weten waar ze op langere termijn aan toe zijn”. Het klinkt allemaal leuk en populistisch. Maar als het beleid helemaal verkeerd is, is het prettig als we het toch aan de realiteit kunnen aanpassen. De negatieveling mag het zwalkend noemen, ik zie er wel voordelen van in.