Overgave

Zo’n zeven jaar geleden verhuisde ik van Amsterdam naar Zutphen. Als je door de stad loopt en je blik ten hemel slaat zie je de mooie oude gevels, de torens, de oude rode daken. De IJssel, het coulisselandschap eromheen, het groen, de vogels, de gemoedelijke sfeer. Het voelde alsof ik thuiskwam. Ik weet wel dat echte Zutphenezen een mening hebben over mensen die vanuit het westen hier neerstrijken. Ze komen hier voor hun rust, maar diep in hun hart kijken ze neer op achterhoekers. Een stad als Amsterdam is een stad om trots op te zijn als je er woont, je staat cultureel gezien hoger op de ladder. Ook als je er in het verleden gewoond hebt, dan moet dat vaak even genoemd omdat het wat aan je status toevoegt. Ik doe hier precies hetzelfde, ik hoor andere import het geregeld doen en ik geef toe dat het hoogst irritant is. 

De charme van Zutphen kan net zo vanzelfsprekend zijn, zij hoeft niet uitgelegd, zij is puur, zij is echt. 

Behalve één dag per jaar. Als de herfst haar warme kleuren toont, als de dagen korter worden en het bier donkerder wordt, dan drommen de mensen lallend door de straten. Paarden met jachthonden klepperen over de kinderkopjes, koetsen met fusten bier rammelen op de wagens. De dag begint nog wel rustiek, je waant je in andere tijden of op het Britse platteland. Maar naarmate er meer donker bier vloeit daalt het peil. Er treden verdacht gezellige mannen op in cyclaamroze blouse en een jasje met panterprint. Er worden narrenmutsen met belletjes gedragen. Ik kom eigenlijk nooit beneden de rivieren om mij aan het carnaval te laven en ben heel bewust boven de rivieren gaan wonen omdat bourgondische gezelligheid van mij een chagrijnige oude man maakt. 

De tactiek van mijn vriend Arend is om er juist volop in te duiken, hij drinkt vanaf het middaguur het zware bier totdat het echt lekker wordt, hij probeert mij hossend mee te krijgen op de markt en hij wil gearmd op de foto met de gezellige panterprintmannen. En passant beticht hij mij ervan dat ik geen echte man ben als ik me hier niet aan over kan geven. Die informatie laat ik even op me inwerken. Wat maakt je tot een echte man? Dat kan toch niet de hoeveelheid donker bier zijn dat je kan verstouwen? Dat moet hem in iets anders zitten, daar ga ik over peinzen. Verderop gooit een jongen het bier er weer uit. Ook nog geen echte man. Hij geeft zich wel beter over aan de Nationale Bokbierdag dan ik, dat wel.