
Geef uw mening
OpinieEr rolt een verzoek in mijn mailbox. De gemeente Zutphen vraagt via de enquête-site Zutphen Spreekt mijn mening over het ‘versterken van herdenkingen’. 80 jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog moet het anders. Het Hanzestadje wil zes keer per jaar verschillende herdenkingen verbinden aan actuele thema’s. Op het gemeentehuis hebben de knappe koppen zich inmiddels gebogen over verschillende thema’s. Naast de oorlogen herdenken we voortaan zaken als ‘uitsluiting & discriminatie’, ‘politiek geweld’, ‘slavernij’ en ‘willekeur en moedwil’. En over dat ambtelijke hersenspinsel mag ik mijn mening geven.
Nu ben ik eerlijk gezegd niet iemand van het verleden. Er is veel niet goed gegaan, maar er ging nog veel meer wel goed. Kijk eens even naar de ongekende welvaart waarvan we allen kunnen genieten. De terrassen zitten vol, de bestelwagentjes van de bezorgdienst leveren pakjes van webwinkels van over de hele wereld aan de voordeur en een heel groot deel van de beroepsbevolking werkt in deeltijd om voldoende quality time te hebben. Ik zie geen reden om me te focussen op ellende uit het verleden. Ik was er niet bij en kan het ook niet meer veranderen. Slechts een keer per jaar maak ik een uitzondering. Op de avond van 4 mei wandelen mevrouw Bombeld en ik naar het oorlogsmonument bij ons om de hoek. En de volgende dag kijk ik weer optimistisch naar de toekomst.
De enquête gaat verder. Er volgen vragen over de politiek. Hoe vrij voelen mensen zich om hierover met familie en kennissen in gesprek te gaan? Ik heb geen idee, miljoenen mensen worden in ons land inmiddels weggezet als dom en racist. En ik denk niet dat deze groep zich vrij durft uit te spreken, behalve in het anonieme stemhokje. Inderdaad, zij zullen zich niet vrij voelen.
Enkele weken geleden was ik bij een afsluitbijeenkomst van een provinciale netwerkclub. Het zou moeten gaan over de energietransitie en de toekomst. Maar het ging op het podium urenlang over dom rechts en het stomme kabinet. Het toppunt van demonisering. Waarom greep geen bestuurder in? Gelukkig waren de bitterballen na afloop lekker.
Op de enquête-site van de gemeente brabbelen ze ondertussen vrolijk voort over wat er onder democratie wordt verstaan. Ik geef vrolijk mijn mening. En tenslotte mag ik aangeven of ik het een goed idee vind om zes keer per jaar de bovenstaande thema’s te herdenken. Ik heb aangegeven het een slecht idee te vinden: iedere acht weken terugkijken naar ellende uit het verleden. Straks hebben we een stad vol slachtoffers. Die voelen zich achtergesteld, hebben geen kans gehad en geven anderen hiervan de schuld. Ik ben meer van het optimisme, ben dankbaar voor de dingen die goed zijn gegaan en ga de toekomst positief tegemoet.










