Foto:
Columns

Column Henrieke Schoonekamp - Voornemens

Voornemens

De allereerste column van 2018 schreef ik over mijn nieuwe rugzak. De oude was echt versleten en er moest een nieuwe komen. Afscheid nemen van de oude deed pijn, we hadden zoveel meegemaakt samen, letterlijk de hele wereld over gereisd. Ik kon niet wachten om nieuwe herinneringen en verre reizen te gaan maken met de nieuwe rugzak. Half januari maakte rugzakje het eerste reisje, twee dagen naar Barcelona. Drie weken later pakte ik mijn rugzak weer in. Niet voor een leuk reisje, wel voor een paar nachten ziekenhuis. Dacht ik. Dat werden drie weken. En toen ik naar huis mocht wist ik dat ik nooit meer een reisje zou maken met mijn nieuwe rugzak. Het rugzakje zou nog vaak ingepakt worden om naar het ziekenhuis te gaan.

Dit jaar, 2018, was overduidelijk niet mijn jaar. Ik moest leren leven zonder nieren, overleven aan een machine, iedere nacht. Droomde ik begin januari nog van alles wat ik zou en wou doen dit jaar, het werd een nachtmerrie.

Ik heb dus ook geen enkele reden om terug te blikken zo aan het einde van het jaar. Op radio en tv vliegen de jaaroverzichten ons om de oren. Ik zou willen dat dit jaar nooit bestaan had en dat mijn rugzakje niet zo vol zat met vervelende verhalen en momenten. Maar ja, je kan nog zoveel bedenken aan het begin van het jaar, als je pech hebt loopt het heel anders.

Was er dan niks moois aan 2018? Toch wel. Alle lieve mensen om me heen. Ik heb zoveel berichten, kaarten, bloemen en cadeautjes gekregen, echt ongelooflijk. Zowel van bekenden als onbekenden. Zo lief en waardevol, zo fijn dat ik niet vergeten ben.

Goede voornemens voor 2019, die heb ik niet. Minder eten kan niet, mag al bijna niks meer. Minder drinken lukt ook niet, mag maar een liter per dag. Meer bewegen, tja, doe al m'n best om zo gezond mogelijk te blijven. Ik ga in ieder geval proberen om ook in 2019 zo positief mogelijk te blijven. En hopelijk komt in 2019 die donornier en kan ik over een jaar gewoon weer mijn rugzakje inpakken en ergens ver weg op een terras gaan zitten met een fles wijn. Een fles wijn, da's natuurlijk geen goed voornemen. Maar wel een leuke.

Eigenlijk zou iedereen dat moeten doen. Alleen maar leuke voornemens maken. Die goede, die zijn saai. Het leven is echt te kort voor goede, maar saaie voornemens.

Mooi 2019 gewenst.

Meer berichten