
Onder luid applaus dalen Ronald, Remco en Sjoerd (vlnr) de trap af. Foto: Sander Grootendorst
Feestelijk onthaal scoutinggroep na lange Berkeltocht
MaatschappijZUTPHEN – Gedrieën daalden ze zaterdag op de IJsselkade de trap af. De lange wandeling zat erop. Ronald en Remco hadden 108 kilometer langs de Berkel gelopen, Sjoerd zeventig. In hun kielzog nog zo’n vijftig leden van scoutinggroep ZONA die kortere afstanden hadden afgelegd, al naar gelang hun leeftijd en ervaring.
Door Sander Grootendorst
De trap is onderdeel van de voetgangersbrug over het laatste stukje Berkel voordat die rivier in de IJssel uitmondt. Er was een koord gespannen met daaraan de letters van het woord FINISH. Onderaan de trap applaudisseerde het publiek, burgemeester Wimar Jaeger en de Gelderse Commissaris van de Koning Daniël Wigboldus voorop. “Wat ontzettend knap van jullie”, zei Jaeger. “Alle respect!” zei Wigboldus.
Uit de toespraak die Jaeger even later hield, bleek waarom het allemaal begonnen was: “Geld ophalen voor het opknappen en verduurzamen van jullie fantastische clubgebouw, Fort Boudesteijn in Warnsveld. De helft is al binnen, begreep ik. Dus ik zeg tegen iedereen die nog niet gesponsord heeft: doe zo nog even wat geld in die bus daar.”
Eed
De leden van de scouting zijn “een voorbeeld voor de commissaris en mij”, zei Jaeger. “Wij moeten vaak een belofte of een eed afnemen. Daarvoor gebruiken we een bepaalde vaste tekst.” De tekst van de eed die de scouts afleggen, vindt Jaeger in wezen sterker: “Jullie zeggen: Ik ga mijn best doen om te helpen waar ik kan. Ik ga samen met anderen het goede bevorderen. En ik ga heel goed om met de middelen en de natuur. Iedereen kan op mij rekenen.”
Commissaris Wigboldus vulde aan: “Ik ben zelf ooit scoutinglid geweest en ik weet hoe mooi dat kan zijn. Het is zo belangrijk, zeker tegenwoordig, dat we mensen met elkaar verbinden; en daar is de scouting heel goed in. Bijvoorbeeld bij het wandelen, het onderweg met elkaar praten: zo leer je de ander kennen.”
De drie langeafstandswandelaars kregen uit handen van sportwethouder Rick Verschure een speciaal beeldje als aandenken, alle anderen een medaille (gesponsord door Dorpsraad Warnsveld).
Duitsland
Het was inmiddels kwart over vier. Om half zeven vrijdagavond waren Remco en Ronald, een heel eind Duitsland in, van start gegaan. Langzaam maar zeker de nacht in. Sjoerd was de eerste die inhaakte, daarna de vijftigkilometerlopers: “Onze explorers, die zijn tussen de vijftien en negentien jaar, zouden eigenlijk de vijfentwintig kilometer doen, maar ze zeiden: we zijn geen mietjes, we doen de vijftig.”
“We hebben onderweg zeker óók van de omgeving kunnen genieten”, zei Remco. “Het is allemaal goed gegaan, al was er wel een moment, met nog veertig kilometer voor de boeg, dat ik dacht: We zijn al over de helft, maar het is nog best wel ver. Daarna wel wat minder op het landschap gelet, natuurlijk ook omdat we steeds meer op bekend terrein kwamen.”
Bij het witte bruggetje over de Berkel in Warnsveld voegden de jongsten zich bij het wandelpeloton. Onder wie Danique, dochter van Wies Hoogkamp, een van de organisatoren. “Ze loopt vijf kilometer, dat is voor haar wel de max”, had haar moeder gezegd. Vijf jaar is de Lea Dasberg-scholiere, dat wil zeggen: “Ik ben bijna zes.” Ze kwam meteen na de eerste drie kanjers over de finish. “Ik ben helemaal niet moe”, verklaarde ze. “Dus je zou nog wel een stukje verder kunnen lopen?” “Ja!” antwoordde Danique zelfverzekerd.









