Zutphense Buitensoos ideale oefenruimte voor Steengroevetheater

ZUTPHEN – “Ik ben zo blij dat ik dit mag doen met jullie, dit is zó kicken. En dat zeg ik ook namens Niels. Als we luisteren naar het orkest en het koor: kippenvel. Het gaat een echt een mooie productie worden. Heel veel zin in. Jammer dat het naar vier keer is.”

Door Sander Grootendorst

Aan het woord: Tim Akkerman, voormalig frontman van de band DI-RECT. Met Niels bedoelt hij Niels Geusebroek, voormalig frontman van Silkstone. Vandaag in de hoedanigheid van… Mick Jagger (Tim) en Paul McCartney (Niels). Ze vertolken die rollen in de nieuwe productie van het Steengroevetheater getiteld, Bricks, Stones & Beatles, die in augustus vier keer wordt uitgevoerd.

Zaterdag repeteerden alle betrokkenen – zangers, orkest, koor, acteurs, dansers – niet in de Winterswijkse groeve, maar in een andere, al net zo beroemde Achterhoekse ruimte: de Zutphense Buitensociëteit. Magnifieke akoestiek.
De achterdeur staat ’s morgens om tien uur open, je wandelt naar binnen en wordt meteen orkestraal meegevoerd, over The Long And Winding Road (that leads to your door) van The Beatles. Het klinkt al bijna perfect, alleen hier en daar wordt er onder aanvoering van muzikaal leider Gerben Kruisselbrink nog wat bijgeschaafd.
Volgende nummer: Sympathy for the Devil van de Rolling Stones, dat in deze orkestrale benadering een nieuwe dimensie meekrijgt.
Een hele avond deze songs met de Steengroeve als decor, dat zou al groots zijn, maar Bricks, Stones & Beatles is ook nog eens veel meer dan dat, verzekert productieleider Ingeborg Tenk: “Het wordt een totaalspektakel. Muziek voert de boventoon, en daardoorheen is een mooi verhaal verweven, geschreven door Jan Tekstra, die zelf de hoofdrol speelt. Een oude rocker die ooit droomde van het grote podium, maar dat succes nooit kon bereiken. Met als tegenspeelster Alicia Prinsen, een jong meisje dat zijn oude passie voor muziek nieuw leven inblaast.”

Pionnen
Ingeborgs collega Richard Hennink is even weg, hij haalt Alicia van het station, ze komt uit Rotterdam. Anderen lopen heen en weer door de Buitensoos, overleggen, geven aanwijzingen. “Dat is Ellen Kremer”, wijst Ingeborg, “zij doet de regie samen met Bruun Kuijt. En dat is Lidy Hungerink, zij doet de choreografie.” Aan alles is gedacht: “De pionnen op de vloer zijn zo neergezet dat de situatie in de groeve wordt nagebootst.”

Enter: Alicia. Ze is nog maar net binnen of daar staat ze al te zingen: McCartneys She’s leaving home. De dansers komen in actie, met stoelen en paraplu’s. Richard Hennink kijkt bewonderend toe. Een van de dansers is een Syrische jongen. “Hij wilde zo graag meedoen en kijk eens hoe goed hij al is.” Al was het maar om aan te geven dat het Steengroevetheater “bepaald niet alleen een Winterswijks feestje is”. “De hele Achterhoek is erbij betrokken, en ver daarbuiten. Kijk, zij komt uit Tilburg”, zegt Hennink. “En hij uit Nijmegen.” Dat zijn nog maar enkele voorbeelden.
“Met Tim en Niels zijn we ook heel gelukkig. Het is zo plezierig om met ze samen te werken. Ze hebben totaal geen air over zich.”
Orkest en koor zijn geen professionals, maar de gedreven dirigent Kruisselbrink (en hun eigen talent) tilt ze naar een hoog niveau.
“Dat iedereen van zo goede wil is om er samen het beste van te maken, dat is voor mijn gevoel dan wel weer iets wat bij de Achterhoek past”, zegt een van de koorleden in de pauze.

Stop and go
Na de pauze is het tijd voor de ‘stop and go’, de doorloop van de hele voorstelling. Duidelijk wordt dat de hits van Stones en Beatles het verhaal niet alleen omlijsten, maar ook illustreren, als het ware nogmaals vertellen, in zang muziek en dans de gevoelens van de hoofdrolspelers weerspiegelen, zoals het koor in oude Griekse tragedies. Ook dat geeft een extra dimensie. En diepgang aan de wonderlijke ontmoeting tussen ‘boomer’ René Woesthoff (Tekstra) en gen-Z-ster Maan (Prinsen).
“Nou, in mijn tijd…” begint de boomer. Alicia/Maan haakt ogenblikkelijk in: “Dat was toen, dit is nu. Het is 2026. Als iemand van mijn leeftijd naar de kloten gaat, komt dat omdat ze te weinig likes krijgt…”
Aan de andere kant: is die enorme kloof tussen boomer en gen-Z niet óók gewoon ‘supercliché’? (dat woord gebruikt Alicia).
Het antwoord op die vraag is op 4, 5, 7 en 8 augustus ‘s avonds te zien en te horen in het Steengroevetheater. Nostalgie en moderniteit hand in hand.
De beide superboomers Jagger en McCartney maken ondertussen nog steeds nieuwe platen, ze zijn van toen én nu. Je zou ze op een van die avonden een plek in het publiek gunnen. Ze zouden met volle teugen genieten.

Meer info en tickets: steengroevetheater.nl.