Tim Pardijs wint grote Vlaamse poëzieprijs
CultuurOOSTENDE – De Zutphense dichter Tim Pardijs heeft zaterdag in het Vlaamse Oostende een van de grootste poëziewedstrijden van de Lage Landen gewonnen. De jury kende hem de eerste prijs toe voor zijn gedicht getiteld Stof.
Door Sander Grootendorst
Voor de veertiende editie van de door Stad Oostende georganiseerde wedstrijd hadden liefst 924 kandidaten een of twee Nederlandstalige gedichten ingestuurd (1.587 gedichten in totaal). Ze waren afkomstig uit zes verschillende landen – naast België en Nederland ook Duitsland, Groot-Brittannië, Frankrijk en Spanje. De jury sprak van een “brede en kwalitatief sterke deelname”. De winnaar verdient 3.000 euro, de tweede prijs levert 1.500 euro op, de derde prijs 750 euro.
De namen van de drie prijswinnaars en de zeven eervolle vermeldingen werden bekendgemaakt tijdens een bijeenkomst in de (bomvolle) grote zaal van cultureel centrum De Grote Post. De in België bekende presentatrice Kawtar Ehlalouch ging met de winnaars in gesprek.
Tim Pardijs was in 2013 en 2014 stadsdichter van Zutphen. In die periode was hij vaste gast bij het nieuwscafé van dagblad de Stentor in het Koelhuis: steevast eindigde hij de informatie- en discussieavond met een gedicht waarin hij het besprokene poëtisch samenvatte. Hij is ook een van de oprichters van poëziegezelschap Kopwit, dat dit jaar twintig jaar bestaat.
Uit het juryrapport: De tien gedichten die we uiteindelijk bekroonden met drie geldprijzen en zeven eervolle vermeldingen liegen er niet om. Ze zijn mooi, knap geschreven, verdienen jouw aandacht en vergeet niet: aandachtig lezen is bijna steeds genieten. Ze zijn pittig, charmant, confronterend, grappig soms.
Die kwalificatie gaat zeker op voor Pardijs’ inzending. In dit sonnet geeft de Zutphenaar het alledaagse stof, zoals dat bijvoorbeeld in stofzuigerzakken te vinden is, een verrassende lading, een creatieve kracht:
Stof
Huisstof bestaat uit huidschilfers, haren,
schimmels, zand en veren, herinner ik me,
terwijl ik twee vingers door de smalle
ronde opening van de stofzuigerzak steek.
Ik zoek een gouden ring. In de zachte grijze
vlokken voel ik iets ronds en hards. Ik pak
het vast en trek het naar buiten. In een pluk
kleurloze haren met wat splinters hout komt
een kroonkurk naar buiten. Misschien wil ik
wel te veel. Ik pak een schaar en knip de zak
open. Muf stof wolkt om me heen, vormeloze
zak op de grond. Geen ring. Wel huid, haar,
schimmels, zand en veren. Ik boetseer
er een kind van, een jongen, geliefde, vader.
***
Meer informatie: oostende.be/poezie
