De mooiste gezichten van Zutphen
CultuurIn Zutphen begon fotograaf Frank Mossink ruim drie jaar geleden met het portretteren van opvallende stadsgenoten. Zijn fascinatie voor portretten deelde hij op social media, waar het snel aansloeg bij een breed publiek. Eind 2023 vierde Mossink zijn 100e portret, en vanaf 2024 is de wekelijkse serie te bewonderen in Contact Zutphen-Warnsveld.
Door Frank Mossink
Voor de mooiste gezichten van Zutphen ontmoet ik haar in een van de prachtige ruimtes grenzend aan de tuin van Dat Bolwerck in onze historische binnenstad. Ze is inmiddels drie jaar artistiek leider van Dat Bolwerck, een belangrijke culturele plek in Zutphen. Haar weg naar deze functie begon al vroeg, met een sterke interesse in kunst en een carrière die haar langs Amsterdam, Rotterdam en Parijs leidde.
Ze groeide op in Limburg, waar haar ouders een carré-boerderij bewoonden. Haar moeder was balletdanseres bij het Nationaal Ballet, en kunst speelde een grote rol in haar jeugd. Op 14-jarige leeftijd wist ze al zeker dat ze ooit naar Amsterdam zou verhuizen. Na haar middelbare school trok ze eerst een jaar naar Spanje en begon vervolgens aan een studie Kunstgeschiedenis aan de VU in Amsterdam. Daarna volgde ze de master Culturele Economie aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam.
In die periode leerde ze haar eerste echtgenoot kennen, een Parijzenaar, en verhuisde naar Frankrijk. Daar vond ze snel haar plek bij het Institut Néerlandais, waar ze tentoonstellingen voor hedendaagse kunst, fotografie en vormgeving organiseerde. Dit instituut, dat de Nederlandse cultuur in Parijs presenteerde, werd echter opgeheven. Van der Jagt werd vervolgens door de culturele attaché gevraagd om op de Nederlandse ambassade in Parijs te werken.
Na tien jaar Parijs keerde ze terug naar Nederland met haar huidige partner en kregen ze hun eerste kindje. Tijdens de coronapandemie oriënteerden ze zich op een nieuwe woonplaats en kwam Zutphen in beeld. Haar ouders woonden in Vorden en haar schoonouders hadden een buitenhuis in Laren. Hoewel Van der Jagt aanvankelijk weinig met Zutphen had, werd ze overtuigd door een monumentaal huis in de stadsmuur.
Op dat moment werkte ze nog voor kunstenaar Renzo Martens in Amsterdam, maar toen ze de vacature voor artistiek leider bij Dat Bolwerck onder ogen kreeg, besloot ze te solliciteren. Drie jaar geleden trad ze aan en sindsdien heeft ze een duidelijke artistieke koers uitgezet. Dankzij de inspanningen van haar voorgangers waren de juiste gemeentelijke subsidies al verkregen, waardoor zij zich volledig kon richten op een ambitieuze programmering. Het Mondriaan Fonds kende aanvankelijk een subsidie voor één jaar toe, maar inmiddels is deze verlengd naar vier jaar.
“Zutphen staat echt op de nationale culturele kaart met Dat Bolwerck”, vertelt Van der Jagt. “Het is de kunst om in de programmering een vertaling te maken van wat er nationaal en internationaal speelt op het gebied van filosofie, hedendaagse kunst en muziek. Daarbij is het voor mij belangrijk om een eigen visie en signatuur te behouden, in lijn met de oprichters van Dat Bolwerck en passend bij ons publiek en de Zutphense gemeenschap.”
Naast haar werk vult Van der Jagt haar vrije tijd met pianospelen – ze heeft een voorliefde voor barokmuziek en speelt graag Scarlatti – en lange boswandelingen met haar kinderen en de hond. De sympathieke en bevlogen vrouw over wie ik dit verhaal mocht opschrijven, te midden van de kunstwerken van Martha Colburn, is de enige echte Marlise van der Jagt!
Facebook ‘Frank Mossink’
