Nut

We verzamelden ons met oude van dagen in ‘’t Nut’ in Warnsveld. Een heerlijk oubollige naam voor een buurtcentrum. Het zit diep in onze cultuur verankerd dat alles nut moet hebben. Als je een baan hebt kun je ieder praatje bij de koffieautomaat al onder nuttige zaken scharen, gewoon het feit dat je aanwezig bent heeft al nut. Voor zelfstandigen ligt dat wat moeilijker, die moeten zichzelf wijsmaken dat procrastineren onderdeel is van het creatieve proces. Voor gepensioneerden is helemaal het einde zoek. Ik zie mensen om mij heen die kleine handelingen zoals koffiezetten nut toekennen, mensen die in het verleden leven en graag benadrukken welke geweldige diensten ze in hun werkzame leven aan de wereld hebben bewezen, mensen die treurig worden van het gevoel uitgerangeerd te zijn en je hebt mensen die de nuttigheid met succes loslaten. Dat doet me denken aan de prachtige uitspraak van Herman Finkers in de film: ‘De beentjes van Sint Hildegard.’ Hij wil een ingewikkelde voettocht gaan maken met een discutabel doel en zijn vrouw vraagt wat voor nut het heeft. ‘Het heeft geen nut maar wel zin,’ is zijn antwoord. Mocht je nog eens worden overvallen door de nutteloosheid van het bestaan, dan schuilt in die woorden het antwoord daarop. 

Het Nut is gerenoveerd en je kunt er naar een Creatief Kafe, dansen of een film zien. Nutflix noemen ze dat met humor. Wij zagen er een film van een Irakese vluchteling die op zelfonderzoek gaat omdat hij het trauma van zijn vader niet op de schouders van zijn schattige zoontje wil leggen. ‘Mijn vader, Nour en ik.’ Een indrukwekkende film die het Nut in samenwerking met Buddy to Buddy vertoonde.

Naderhand deelde een vrouw met mij dat ze er voor het eerst bij stil stond dat vluchtelingen vergelijkbare trauma’s met zich meedragen als haar eigen ouders na de Tweede Wereldoorlog. Ik keek haar met grote ogen aan en moest mij even hernemen. Hoe kon ze daar nooit eerder bij stilstaan? Was de vraag die op mijn lippen brandde. Hoe kan het, dat informatie pas binnen komt als men een vergelijking kan trekken met eigen leed van ruim tachtig jaar geleden? 

Ik slikte de vragen in en besefte dat het een nuttige avond was daar in ‘t Nut. Het is nooit te laat voor een nieuw besef.