Zeldzame iepenpage laat zich zien

Zeldzame iepenpage laat zich zien

WICHMOND/BAAK – Het koninginnenkruid bloeit langs sloten en bosranden deze maand volop. Insecten zijn er blij mee, ze bezoeken de paarsroze bloemen massaal. Zelfs een iepenpage, een zeldzame dagvlinder, daalde vanuit de boomtoppen af om plaats te nemen in het nectarrestaurant in het buitengebied tussen Wichmond en Baak.

Nooit eerder gezien, dit familielid van de eikenpage, eveneens een boomvlindertje, maar dat begeeft zich wat vaker lager in de vegetatie van zijn leefgebied. Dan heb je in Nederland nog de sleedoornpage, bekend omdat vlinderdeskundigen voordat de struiken in het voorjaar uitlopen eitjes gaan tellen op plekken waar deze page zou kunnen voorkomen: daar moeten dus veel sleedoorns staan.

Hoe zeldzaam die iepenpages nou precies zijn, daarover is geen absolute duidelijkheid. Juist omdat ze zich hun hele bestaan – als ei, rups, cocon en vlinder, in boomkruinen ophouden. Voor mensenogen vrijwel onvindbaar. Ze hoeven niet per se op bloemenbezoek, sappen die de boom uitscheidt voldoen prima en honingdauw, geleverd door bladluizen, blieven ze eveneens. Daarboven zijn vast ook veel gevaren, maar misschien in zo’n koninginnenkruidweide nog wel meer. Het exemplaar op de foto wist ternauwernood te ontkomen aan een tandkaak, een spin die zich had verscholen tussen de ondoordringbare plantenstengels.
Eenmaal ontsnapt zette het sierlijke bruine vlindertje zich meteen weer boven op een bloem om de inwendige page te sterken. Je kon de dunne witte streep en de oranje vlekjes op de ondervleugel goed onderscheiden. De uitsteeksels (het ‘staartje’) aan de vleugels waren beschadigd. Dat weerhield het beestje er niet van om, nadat zijn dorst was gelest - of zijn honger gestild, dat komt bij vlinders op hetzelfde neer - er weer vandoor te gaan, een boomkruin op te zoeken waar het vlinderleven van de iepenpage net even een stukje veiliger en vertrouwder is.