Warnsvelder haalt Oekraïense vluchtelingen op

WARNSVELD - Zondagavond arriveerden de eerste Oekraïense vluchtelingen in onze gemeente. Warnsvelder Dinand Bröcker haalde hen afgelopen zaterdag spontaan op uit Berlijn. “Ik was moedeloos en wilde iets doen.”

Door Alize Hillebrink

Vanaf het begin van de Russische inval in Oekraïne trok Bröcker zich het lot aan van de inwoners. Als voormalig vrijwilliger bij Vluchtelingenwerk kan hij zich ‘een beetje’ een voorstelling maken ‘van wat daar gebeurt’. Vorige week maandag 28 februari was hij aanwezig bij het hijsen van de Oekraïense vlag op het Zutphense stadhuis. ‘Moe en moedeloos’ van de situatie besloot hij het heft in eigen handen te nemen om twee vluchtelingen naar Nederland te halen. Een ruimhartige inwoner van Groenlo bood aan de vluchtelingen op te vangen.

Met een auto gesponsord door het bedrijf MyWheels rijdt Bröcker afgelopen zondag met zijn broer naar Berlijn. Eenmaal in de Duitse hoofdstad blijkt geen enkele hotelkamer meer beschikbaar. “Alles was bezet door hulpverleners en vluchtelingen. Uiteindelijk vonden we twintig kilometer vanaf Berlijn een hotel. Om 00.00 uur middernacht ging ik naar het station van Berlijn. Wat ik daar zag was echt indrukwekkend: honderden vrijwilligers die duizenden vluchtelingen in ieder geval voor één nacht probeerden onderdak te geven. Overal stonden tafels met voedsel, kleding, dekens en speelgoed. Er liepen tolken, psychologen, medici, echt van alles. Ik was ontroerd door wat ik zag. Het was koud en ik zag heel veel doodmoeë kinderen.”

Via een tolk komt hij in contact met een moeder en een dochter van achttien jaar. Beiden oorspronkelijk uit de Krim en na de annexatie door Rusland in 2014 gevlucht. Bröcker: “Volgens mij hadden ze geen idee waar Nederland lag.” Nadat de vrouwen hebben ingestemd rijden de broers terug naar Nederland. Onderweg wordt weinig gesproken. “Het was ook lastig vanwege de taal. Toen we de grens bij Oldenzaal overreden vroegen ze: waar is de FSB (staatspolitie) hier? Je gaat met andere ogen naar je eigen land kijken.”

Omdat moeder en dochter het opvangadres in Groenlo niet zien zitten, rijdt Bröcker door naar Zutphen, onderwijl een nood-Tweet op Twitter plaatsend met een vraag voor opvang. Bröcker: “Nog geen tien minuten later reageerde Mariska Koster uit Warnsveld die per direct ruimte had.” Na een nacht in hotel ’t Oer in Zutphen, brengt Bröcker moeder en dochter op maandagmiddag naar hun nieuwe onderkomen.

Koster: “Ik had me al opgegeven bij de website RoomforUkraine, dus ik was toch al van plan om mensen te helpen. Ik heb de logeerkamer in gereedheid gebracht. Bij mij kunnen ze tot rust komen en daarna kijken we verder.”

Koster is werkzaam bij een gezondheidsbedrijf en heeft in het verleden Russisch gestudeerd. “Ik spreek de taal nauwelijks en ik ken ze net twee uur, maar ik merk dat ze veel hebben meegemaakt in korte tijd en dus in de war zijn.” Volgens Koster is dat een normale reactie op zulke ‘abnormale gebeurtenissen’. “Ze voelen zich erg bezwaard, omdat ze mij tot last zijn. Ook willen ze graag iets terug doen.” Zelf ziet Koster vooral de noodzaak aan zinvolle dagbesteding voor de dames en omdat ze zelf fulltime werkt, heeft ze haar vriendinnen gevraagd mee te denken.

Koster ziet haar gastvrijheid als ‘iets dat je behoort te doen’. “Als het je zelf overkomt, wil je ook dat iemand je helpt. In ieder geval kunnen ze hier een aantal weken blijven. Ze zitten in een kleine kamer, voor kortere tijd is dat prima op te brengen, maar het is een noodopvang tot er iets beschikbaar komt dat passender is.”