‘Hele mooie oplossing’ voor gevaarlijke oversteek Den Elterweg

ZUTPHEN - Het is bepaald geen wandelweer, maar heb je een hond, moet je er hoe dan ook uit. Een vrouw staat in de regen met haar viervoeter langs de Den Elterweg, ze probeert vanuit het Wijnhofpark over te steken naar het Berkelpad richting de ijsbaan. Het duurt even voordat het gat tussen twee auto’s groot genoeg is om het sprintje te wagen.  

Door Sander Grootendorst

Aan de ijsbaankant komt ze Barbara de Goede en Jos van der Heide tegen, eerstgenoemde is onderwijzeres aan vrijeschool De Zonnewende, gevestigd tussen de Den Elterweg en de ijsbaan. De tweede is actief lid van TeVoet, landelijke vereniging die zich sterk maakt voor zoveel mogelijk onverhard wandelen. Voor Wandelnet, organisaties die vele wandelroutes onderhoudt, is hij belast met de zorg voor het populaire Graafschapspad. Om dat pad gaat het hier; tevens de route van de Dagwandeling Hoofdige Boer (naar Almen) en de officiële wandeling langs de Berkel (Berkelpad). De steeds drukkere Den Elterweg vormt een flink obstakel. Van der Heide: “Er rijden hier 24.000 motorvoertuigen per dag. Het wordt steeds meer. Een paar jaar geleden waren het er 20.000. En ze verwachten er 30.000 in 2030.”

Het duo neemt de proef op de som. Eerst heen, dan terug. Ze laten twee fietsers passeren (aan de Wijnhofparkzijde ligt een fietspad) en pal voor zich langs een stuk of wat personenauto’s en enkele enorme vrachtwagens. Dan lukt het, snel, de volgende stroom nadert alweer.

Zicht belemmerd
Het zicht wordt belemmerd door bebouwde-komborden: je steekt over op de grens van de 50- en 80-kilometerzone, extra riskant door de verschillende snelheden die dat tot gevolg heeft. Automobilisten die het bordje 80 zien, zijn geneigd al gas te geven voordat ze het passeren. Om overigens meteen weer af te remmen voor het kruispunt Den Elterweg-Kleine Omlegging.

235 kinderen zitten er op de Zonnewende: voor hen is het aantrekkelijke leer- en speelpark in de praktijk onbereikbaar. “Met mijn kleuterklas is oversteken al helemaal onmogelijk”, zegt De Goede. “We kunnen in principe alleen via de fietstunnel, honderd meter verderop. Dan ben je met de kinderen zo een uur extra kwijt.” Van der Heide:  “Dat niet alleen: die route is ook voor hen gevaarlijk. Fietsers rijden er met behoorlijke snelheid de tunnel in.”

De Berkel slingert door het Wijnhofpark, langs de school en de ijsbaan is het een strak kanaal. Er zitten twee knobbelzwanen op de oever. “Leuk hè, ze zijn weer terug”, zegt De Goede. Als ze willen, zwemmen ze zo onder onder het autoverkeer door. Eroverheen vliegen is ook een optie. Soms zou je willen dat je een zwaan was. Ze hoeven onder de brug hun hals niet eens in te trekken. Fluisterbootpassagiers moeten dat wel: even bukken, dan vaar je het park in.

Trappetje
Zou het een boogbrug zijn geweest, kon je het wandelpad er onderdoor trekken en was er geen probleem geweest. Maar de brug is een rechtlijnige voortzetting van het wegdek. Een voetgangersbrug over de Den Elterweg is een voor de hand liggend idee, maar dat wordt veel en veel te duur.

De Goede: “Zeven jaar geleden heb ik dit probleem al aangekaart en actie ondernomen. Tot nu toe zonder resultaat. Niet zo lang geleden was ik in Zwolle en toen zag ik precies zo’n plek met warempel een hele mooie oplossing. Je kon met een trappetje naar beneden en dan liep je onder waterniveau, met je hoofd erbovenuit. Aan de andere kant weer omhoog. Ik dacht: het kan dus wel!”

Terug in Zutphen keek De Goede op de kaart met lange-afstandswandelingen in Nederland. De Zwolse route vormt onderdeel van één daarvan. “Er stond een telefoonnummer bij. Dat heb ik gebeld.”
Via nog een aantal stappen kwam ze uit bij Van der Heide. “Toen is het balletje gaan rollen.”

Van der Heide, die beroepshalve ervaring heeft met wegenbouw, en bovendien namens het Wandelnet ook nog eens specialist-Graafschapspad, bleek de juiste man op de juiste plek: sinds enkele jaren is hij Zutphenaar.

Verankeren
Hij zegt: “Het grote voordeel is dat de constructie die we in gedachten hebben de brug niet hoeft te dragen: het wordt immers een bak, een soort boot, in het water, je hoeft hem alleen te verankeren. Dat scheelt enorm in de kosten. We hebben informatie opgevraagd in Bodegraven, daar bevindt zich precies zo’n constructie. Je komt uit op 110.000 euro. Veel goedkoper dan een dragende constructie, die kost 2,5 miljoen.”

Er zijn nogal wat partijen betrokken bij dit specifieke punt: gemeente, provincie, waterschap… en uiteraard de buurtbewoners. De Goede: “Iedereen is positief, daar zijn we heel blij mee. Maar de vraag is: hoe nu verder? We sturen in elk geval een brief naar de gemeenteraad. Hoe krijgen we voor elkaar dat de onderdoorgang er echt komt? Hopelijk hoeven we niet te veel jaren te wachten, dan zijn de kleuters van nu alweer van school.” 

Van der Heide: “We willen op de eerste plaats dat iedereen hier met een goed gevoel door de poort naar het groen kan wandelen.”

Zo zou de onderdoorgang eruit kunnen zien: voorbeeld Bodegraven. Foto: Jos van der Heide