Weer de asieldiscussie
Ik loop er al een tijdje mee rond: moet de burgemeesters column nu ook over de asielcrisis gaan? Ook de gemeente Zutphen kreeg verzoekbrieven van de minister en het COA voor tijdelijke spoednoodopvang. Maar we willen geen olie op de fakkels. Tegelijkertijd zie ik aan de dagelijkse reacties dat asielopvang ook in Zutphen de gemoederen bezighoudt. Juist op zo’n moment moet de politiek zich uitspreken over feiten en waar het wel en wee van zorgen en menselijkheid naar toe gaat.
De feiten. Zutphen voldoet met de opvang van 759 asielzoekers ruimschoots aan de spreidingswet. De asielopvang is er al bijna 10 jaar en verloopt over het algemeen goed. Zeker, ook in ons AZC verblijven soms vervelende gasten. En ja het aantal winkeldiefstallen in Zutphen lag hoger onder (vaak kansloze) asielzoekers dan onder de Zutphenaren. Landelijk ligt het percentage asielzoekers die verdacht worden van een misdrijf rond de drie procent. Belangrijk daarbij: het gaat om verdenkingen, niet om veroordelingen.
Het pijnlijke is dat een kleine groep het verpest voor mensen die zijn gevlucht voor oorlog en vervolging. Nog pijnlijker is de bijna klakkeloze aanname dat vluchtelingenopvang leidt tot structurele overlast in je buurt en onze dochters niet meer veilig over straat kunnen. Overlast veroorzaakt door asielzoekers blijkt incidenteel. Geweld tegen vrouwen is een veel groter probleem in de huiskamer dan veroorzaakt door asielzoekers.
Daarnaast moeten we constateren dat ook het AZC in Zutphen voor bijna 20 procent wordt bezet door mensen met een verblijfstatus. Feiten over de binnenkomst van vluchtelingen wijzen op een opstopping en niet op een tsunami. Het aanmeldcentrum in Ter Apel is overvol, omdat gemeenten netto te weinig asielzoekers onderbrengen. Van de 342 gemeenten voldoen slechts 92 aan hun verplichtingen voor asielopvang. Bovendien is “vol is vol” niet alleen aan asielzoekers te wijten. Van alle immigranten in ons land is minder dan 15 procent asielzoeker.
Natuurlijk moeten we de zorgen van mensen en de noden van vluchtelingen ondersteunen met oplossingen. Dat betekent helpen bij een opvangcrisis en de zorgen van omwonenden bespreken en aanpakken. In Zutphen gebeurt dat in het omwonendenoverleg AZC. Dat levert constructieve oplossingen en suggesties op. En ja soms is dat geven en nemen; net zoals dat overal tussen buren het geval is.
Oplossingen komen niet met fakkels. Die geven veel meer overlast voor omwonenden. Het cynische is dat de discussie door fakkels zo verhard, dat de mogelijkheden kleiner worden om iets met echte zorgen van omwonenden te doen.
Ik wens ons toe dat we met een goed hart (spoednood)opvang serieus nemen. We moeten onze energie en aandacht volmondig kunnen steken in lange termijn oplossingen, waaronder doorstroming en de nieuwe Europese wetgeving. Want met eerlijkheid, zicht op de lange te termijn en empathie voor de zorgen van mensen en de noden van vluchtelingen, komen we deze crisis te boven.