Vertrekkende, blijvende en nieuwe bestuursleden bijeen in restaurant De Pauw. Achterste rij van links naar rechts: Jappie Berger, Wim Smeerdijk, Henk Mulder, Harm Kuijper en Ernst Zwaanswijk. Voorste rij: Ineke Hissink, Hein Smeerdijk en Heleen Buijs. Foto: Henk Derksen

Vertrekkende, blijvende en nieuwe bestuursleden bijeen in restaurant De Pauw. Achterste rij van links naar rechts: Jappie Berger, Wim Smeerdijk, Henk Mulder, Harm Kuijper en Ernst Zwaanswijk. Voorste rij: Ineke Hissink, Hein Smeerdijk en Heleen Buijs. Foto: Henk Derksen

‘Herdenken Tweede Wereldoorlog blijft noodzakelijk’

Maatschappij

WARNSVELD – Wisseling van de wacht bij de Stichting Herdenkingen Tweede Wereldoorlog Warnsveld. Drie bestuursleden van het eerste uur hebben afscheid genomen. Ineke Hissink, de nieuwe voorzitter, benoemde het trio vrijdag tot ‘leden van verdienste’. 

Door Sander Grootendorst

Daarmee blijven de namen van Heleen Buijs, Henk Mulder en Hein Smeerdijk officieel voor altijd verbonden aan de ‘stichting met de lange naam’, zoals de club in de volksmond bekend staat. Er hoort nog een vierde persoon bij: Wim Smeerdijk. Hij kreeg eveneens het certificaat dat bij de eretitel ‘lid van verdienste’ behoort. Ook al neemt hij géén afscheid. 

In haar toespraak overlaadde Hissink de vier met lovende woorden. De oude en nieuwe bestuursleden waren bijeen in restaurant De Pauw. Ze haalden herinneringen op en keken vooruit naar de toekomst.

“Ik vind het hartstikke leuk dat wij hier nu bij elkaar zitten”, zei vertrekkend voorzitter Heleen Buijs. “Het is best een grote groep geworden. We hadden twee comités, één speciaal voor 4 mei en één voor alle herdenkingen. Die twee zijn samengegaan. Iedereen pakte zijn eigen verantwoordelijkheid op, dat is heel goed verlopen.”
Een belangrijke ‘verrijking’ van het werk van de stichting zijn de bijdragen van leerlingen van de basisscholen en het Isendoorn College, aldus Buijs. “En natuurlijk het meedoen van GGNet. Hoe meer mensen, hoe beter, en zeker ook jongeren.Verhalen die overlevenden van de Tweede Wereldoorlog vertelden, maakten op jongeren altijd veel indruk, maar nu die oorlog bijna tachtig jaar achter ons ligt, zijn er nog maar zeer weinig die daarover kúnnen vertellen”, aldus Buijs. “Maar dat mag geen reden zijn om met herdenken op te houden. Kijk om je heen in de wereld. Afschuwelijk. We moeten blijven doorgaan met het uitdragen van onze boodschap: nooit meer oorlog. Blijven duidelijk maken dat je je altijd moet blijven afvragen: welke keuze maak ik?”

Scholieren mochten bijvoorbeeld meedoen met gesprekken op het GGNet-terrein waar specifiek die vraag werd gesteld.

Buijs, die zelf naar Noord-Nederland verhuist, is blij dat de stichting op volle kracht doorgaat. “Al mag de gemiddelde leeftijd van het bestuur wel wat omlaag. Het zou mooi zijn als er ook jongeren in zouden zitten.”

Canadezen
Ook nestor Henk Mulder (92) kijkt “met grote voldoening” terug. Wat hem betreft begon het in 1989. De burgemeester van de toen nog zelfstandige gemeente Warnsveld vroeg aan Mulder of hij contact wilde leggen met de Canadese dominee Henk Dijkman, die als kind de bevrijding van Leesten heeft meegemaakt. Het contact leidde uiteindelijk in 1995 tot de plaatsing van een gedenkteken ter ere van gesneuvelde Canadese militairen. Veel straatnemen in nieuwbouwwijk Leesten werden naar Canadese strijders genoemd; Mulder had daar een groot aandeel in, evenals Wim Smeerdijk.

Er was nóg iemand uit de oorlogstijd die niet vergeten mocht worden: Paul van Bork, directeur-geneesheer van Groot Graffel (het latere GGNet) die zich met een witte vlag in de vuurlinie begaf om de geallieerden duidelijk te maken dat er patiënten en géén Duitse soldaten in de instelling verbleven. Mulder heeft zelf op het Groot Graffel gewerkt. 

Sprong in de tijd… In 2021 werd een plantsoen in Leesten vernoemd naar Van Bork. Goed voorbeeld van de inzet en het uithoudingsvermogen van de (leden van de) stichting met de lange naam.

Joodse patiënten
Het is nog maar een greep uit de talloze Warnsveldse herdenkingsactiviteiten. “Er is geen ander dorp in Nederland dat daar zoveel aan doet”, zei Mulder. Hij verlaat weliswaar het bestuur, maar daarmee is de kous niet af. Niet alleen blijft hij waar mogelijk over zijn eigen oorlogstijd vertellen (“alles wat kan helpen om die verschrikkelijke tijd niet te laten terugkeren”), ook is hij betrokken bij de totstandkoming van een boek over de Joodse patiënten op Groot Graffel.
Hein Smeerdijk, het derde vertrekkende bestuurslids is “de man van de praktische kant.” “Een paar van de gedenktekens heb ik mogen maken”, zei hij in alle bescheidenheid. Bij alle monumenten zijn verhalen te vertellen, en interessante weetjes. Smeerdijk noemde er één: “De bank bij het Canadezenmonument moest natuurlijk van echt Canadees hout worden gemaakt. van maple-hout. Het is ons door de Canadezen geschonken.”

Over zijn deelname aan het stichtingsbestuur zei Smeerdijk: “Ik heb 53 jaar allerlei bestuursfuncties bekleed, maar nergens heb ik daar zoveel plezier in gehad als bij deze stichting.”

Het laatste woord was aan de vertrekkende én de nieuwe voorzitter. Hissink en Buijs pleiten voor een gezamenlijk optreden van de herdenkingscomités in Warnsveld, Zutphen en De Hoven. “Op initiatief van burgemeester Gerritsen van Zutphen is dat wel gebeurd, maar zijn opvolgster hechtte er minder belang aan. Toch is het volgens ons het beste wanneer we in in de gemeente Zutphen onder één noemer hedenkingen organiseren.”

Informatie: wo2warnsveld.nl

Advertenties doorgeplaatst vanuit Contact Zutphen-Warnsveld