A.L. Snijders | Een mystiek spel

  Column

Mijn twee katten zijn hier geboren, jaren geleden. In een van de vier schuren, ik weet niet welke. In het huis waar ik woon, zijn ze nog nooit geweest. Ze zitten wel regelmatig voor het raam en kijken dan naar binnen. Ze weten dus wat ik doe. Dat is trouwens wederzijds, ik kijk ook vaak naar buiten, ik ken ze goed, ik ken hun verhouding, tante en nicht. Met mooi weer ben ik buiten en vertel ik ze soms wat ik beleefd heb. Vanmorgen bijvoorbeeld, 1 mei 2020, heb ik een bericht ontvangen uit België. Berichten uit dat land grijpen me vaak aan, ook deze keer is het weer raak. Meestal komen ze van Jan Hertoghs, een journalist die België openvouwt en de ontsnapte vlinders om mijn hoofd laat vliegen.

"Rutten is een dorp (864 inw.) nabij Tongeren. Elk jaar op 1 mei is er het mystieke Evermarus-spel. De traditie bestaat al sinds de 10de eeuw. Door corona is er geen editie 2020. Wat ongezien is.Alleen vanwege de Franse revolutie en de twee wereldoorlogen is het ooit al opgeschort. In de optocht verschijnen wildemannen, pelgrims en bewaarengelen. De pelgrims worden vermoord. Eén van hen weet te ontsnappen. Wat dan volgt is een handgemeen met lange zwiepende stokken en rake klappen.”

Ik ga naar buiten met m’n computer om de bijgaande foto te laten zien. Een man op een paard. Hij heeft een mooi rood jasje aan en draagt een zwarte hoed met een rode band. Hij hanteert een lange stok. Op de grond staat een man met eenzelfde stok. Het vechten kan beginnen of is al begonnen. Ik benadruk dat dit geen foto van dit jaar is. Het mystieke spel wordt voor de vierde keer in de tien eeuwen van zijn bestaan opgeschort. Ik kijk de katten streng in de ogen om te benadrukken dat het coronavirus ongekende gevolgen heeft. Mijn vrouw vraagt zich af of mijn woorden zin hebben. Ik denk van wel, die katten zijn weliswaar mijn eigendom, maar ik ben ook hun eigendom. Dat mag je nooit vergeten.

Meer berichten
 

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden