Gordon Groothedde. Foto: Frank Mossink
Gordon Groothedde. Foto: Frank Mossink

De mooiste gezichten van Zutphen

Algemeen

In Zutphen begon fotograaf Frank Mossink ruim twee jaar geleden met het portretteren van opvallende stadsgenoten. Zijn fascinatie voor portretten deelde hij op social media, waar het snel aansloeg bij een breed publiek. Eind 2023 vierde Mossink zijn 100e portret, en vanaf dit jaar is de wekelijkse serie te bewonderen in Contact Zutphen-Warnsveld.

Door Frank Mossink

De man die deze week centraal staat in ‘De Mooiste Gezichten van Zutphen’ stond al een tijdje op mijn wenslijst. Hij ontvangt me met koffie in zijn studio, waar mijn hart een klein sprongetje maakt bij binnenkomst. Ik word rondgeleid in een paar prachtig ingerichte ruimtes, ietwat klassiek gestyled. Boekenkasten aan de wand geven de sfeer van een oude bibliotheek. Je voelt je er direct op je gemak, maar de wetenschap dat dit ‘where the magic happens’ is, omdat vele muzikale grootheden hier al hun albums opnamen, maakt het voor mij nog imposanter. 

Als we plaatsnemen achter de grote mengtafel, waar uiteindelijk alles wordt verwerkt, begint hij te vertellen. Hij is geboren en getogen in Zutphen en noemt zichzelf ook een echte Zutphenees. “Ik maak al muziek sinds mijn negende. Speelde toen al ukelele en gitaar. Vanaf mijn twaalfde werd dat een elektrische gitaar en was ik vooral bezig met hardrock. Samen met mijn vader zat ik op klassiek gitaarles. Maar door goed te luisteren en mijn gevoel voor muziek zorgde ik ervoor dat hoewel ik stiekem de noten nooit kon lezen, ik altijd deed alsof. Ik nam het gewoon in me op en speelde het dan na. Dat heb ik zes jaar volgehouden. Achteraf zei de leraar altijd dat hij het wel doorhad. Ik wilde aanvankelijk de beste gitarist van de wereld worden, maar dat werd het niet. 

Vanaf mijn zestiende gaf ik al gitaarles, en op mijn negentiende vroegen een paar leerlingen mij om te helpen bij het opnemen van een cd in een studio. Op dat moment had ik al een duidelijke visie op muziek en hoe je dat moest opnemen. Zonder het te weten had ik al precies in mijn hoofd hoe het moest klinken en stuurde ik iedereen aan in wat ze moesten spelen of zingen. Vanaf dat moment begon mijn reputatie te groeien, en zo begon zijn loopbaan waarin hij commerciële albums ging opnemen. “Langzaam maar zeker ontwikkelde ik me gedurende tien jaar tot het niveau waarop ik begon te werken als producer voor platenmaatschappijen,” vertelt hij me. Later begon hij zelf ook muziek te schrijven. Met het geld dat hij verdiende met zijn eerste publishing deal, kocht ik mijn eerste studio-uitrusting voor mijn toenmalige woning. Dat is steeds verder uitgebreid. Omdat hij vaak studio’s moest huren, was hij altijd gebonden aan tijden, wat uiteindelijk heel beperkend werkte. 

“Toen we verhuisden naar een andere locatie, bouwde ik daar een aparte studio die ik nog beter kon inrichten. Daar heb ik bijvoorbeeld het album van Intwine gemixt. Bij een volgende verhuizing werd de hele bovenverdieping een studio en daar zijn ook opnames gemaakt van onder andere Marco Borsato.” Doordat al die artiesten door zijn huis liepen, wat ook de woning van zijn gezin was, leek het beter om iets te zoeken waarbij alles wel onder één dak was maar meer gescheiden. Dat werd het pand waar hij nu zit en wat volledig naar zijn wensen is aangepast. “Het is belangrijk dat ik niet naar buiten hoef om te werken. Als ik iets in mijn hoofd heb, wil ik er intuïtief meteen iets mee kunnen doen, ook ‘s nachts, en dat kan hier perfect.” In de ruimte waar hij inmiddels al vijf jaar zit, neemt hij hele bands op, zoals bijvoorbeeld Krezip. “Vroeger zat ik 100 dagen per jaar in de Wisseloord studio’s en was vaak weg van huis. Nu bepaal ik mijn eigen tijd en dat geeft veel vrijheid.” 

Ik vraag hem naar welke projecten het meest dierbaar waren en daar moet hij even over nadenken. Maar al snel noemt hij de sessies die hij met Boudewijn de Groot deed. Dat was voor hem een van de meest inspirerende, leerzame projecten tot nu toe. Niet qua techniek, maar in de samenwerking met hem als persoon. “Voor mij is Boudewijn de Groot de meest briljante man die ik ooit ontmoette,” zegt hij. Daarnaast zijn er tal van artiesten met wie hij nummers maakte. Op Spotify vind je een lijst met ruim 1400 nummers die hij produceerde. “In totaal heb ik zo’n honderd albums gemaakt. Haevn is ook een band wiens album ik heb gemixt, geproduceerd en ook mede geschreven.” Dat album beschouwt hij overigens als een van de beste dingen die hij heeft gemaakt. Het wordt zelfs gebruikt voor het testen van speakers. “Maar ook met Miss Montréal werk ik al jaren fijn samen en natuurlijk in het verleden met Nick en Simon, met wie ik bijna twintig jaar lang alles deed. Vrij recent is Douwe Bob, met hem heb ik ook een hele goede chemie die leidt tot mooie dingen.” Heel soms maakt hij in het buitenland mee dat die chemie er niet is en dat het stopt. “Mensen die denken dat ze heel wat zijn, maar eigenlijk niets voorstellen.” Ik ben benieuwd met wie hij, als hij alles kon, graag zou samenwerken. De naam die al snel opkomt is Gavin James, maar ook Kate Bush, een voor hem bijzondere zangeres die zelf ook produceert.

Tot slot vraag ik wat ervoor zorgt dat hij, ondanks het internationale karakter van zijn carrière, toch verknocht is aan Zutphen. Lachend vertelt hij me dat dit gewoon een mooie stad is die alles heeft, alles zit dichtbij, en het heeft een dorps karakter. Een leuk feitje is dat zijn broer, die archeoloog is, woont in een oud huis dat de Biervoerder heet. “Toen ik mijn huidige huis kocht, ontdekten we dat het perceel waarop het gebouwd staat vroeger verbonden was aan de Biervoerder, genaamd het Biervoerderskamp. Alsof het zo moest zijn.” Met veel plezier luisterde ik naar zijn verhaal en maakte ik de foto die hem in zijn rol mooi weergeeft: de enige echte Gordon Groothedde!


www.fotofrank.nl

Facebook ‘Frank Mossink’

Advertenties doorgeplaatst vanuit de krant