Adri Mulder: 'Het gaat om het ervaren van het moment.' Foto: Alize Hillebrink
Adri Mulder: 'Het gaat om het ervaren van het moment.' Foto: Alize Hillebrink
De Zutphense Leeuw

Zutphense Leeuw maart 2019 - Adri Mulder: 'Vogels zijn voor mij het symbool van de ziel'

Zutphense helden, u kent ze wel. Ze zetten zich met hart en ziel in voor de samenleving. Onmisbaar zijn ze, maar wat drijft hen, wat is hun geheim? De Zutphense Leeuw is een schriftelijke onderscheiding die Alize Hillebrink namens Contact uitreikt aan deze helden. De Zutphense Leeuw van deze maand is Adri Mulder.

Aan de oevers van de IJssel graast een groepje nijlganzen. Met het blote oog zijn ze bijna niet te zien, maar de verrekijker van Adri Mulder (62) haalt de gemoedelijk weidende vogelgroep moeiteloos dichtbij. Jaarlijks geeft de natuurliefhebber cursussen over vogels en natuur. Het is zijn specialiteit. 'Natuurbeleving stijgt uit boven het dagelijkse.' 

Als kind woonde ik op de eerste verdieping van een galerijflat in Rotterdam Overschie en keek uit over de weilanden. Met mijn verrekijker om de nek struinde ik over de opgespoten terreinen bij de Brienenoordbrug over de Maas. Een jaar of twaalf was ik. Een vrij eenzame bezigheid, maar ik genoot ervan als kind. De slappe veengrond werd opgehoogd en het stikte er van de vogels. 
Mijn moeder was lid van Natuurmonumenten en zo kwam ik in aanraking met natuurvernietiging, ik zag de bedreigingen en zo ontstond bij mij de motivatie om te herstellen. Ik werd lid van Natuur & Milieu en na de middelbare school koos ik voor de studie natuurtechniek in Wageningen.
Ik ben streng gereformeerd opgevoed en heb in mijn jeugd veel kerkenwerk gedaan. Zodoende kwam ik na mijn studie te werken aan de toenmalige Christelijke Agrarische Hogeschool in Dronten. Later werd ik docent milieukunde aan hogeschool Saxion in Deventer. Nu ben ik docent landschapsgeschiedenis aan de opleiding archeologie.
In 2005 heb ik samen met Jeroen Philippona de Vogelwerkgroep Zutphen opgericht, voor vogelonderzoek, educatie en het beïnvloeden van overheidsbeleid. Het enthousiasme voor de beginnerscursus vogelen was direct groot. Binnen de kortste keren hadden we twintig tot dertig deelnemers. 
We zijn nu veertien jaar verder. Ik ben vijf jaar voorzitter geweest en nog twee jaar interim. De Vogelwerkgroep is inmiddels gegroeid naar tweehonderd leden. Er is net weer een nieuwe cursus gestart. Het zit ieder jaar vol. We hebben zelfs een wachtlijst. 
De Vogelwerkgroep combineert de fanatieke tellers, de zogenaamde professionals, met de recreanten, de mensen die het louter voor hun plezier doen. Daarin, in hun liefde voor vogels vinden ze elkaar. Daarom werkt deze combinatie zo goed. Tijdens de cursus zie ik mensen enthousiast worden en enthousiasme werkt aanstekelijk.
Eigenlijk heb ik tussen mijn twaalfde en veertigste niks meer met vogels gedaan omdat ik altijd op zoek was naar natuur in bredere zin. Ook met de kerk had ik niet veel meer, maar mijn spirituele behoefte had ik wel. Wat ik soms met moeite op het werk kwijt kan, kan ik wel kwijt in de cursus. Het kijken naar vogels verenigt wetenschap en spiritualiteit. Ton Lemaire beschrijft dat prachtig in zijn boek: Op vleugels van de ziel. 
Een vogel is meer dan alleen een beest op poten en vleugels. Vogels zijn voor mij het symbool van de ziel en dus ook het ongrijpbare. In de loop van de geschiedenis heeft de mens aan de verschijning van vogels een betekenis gegeven. De uil voor wijsheid, de ooievaar voor geboorte en de duif voor vrede. 
Mijn favoriete vogel is de havik. Het is een vogel die ik bewonder om zijn onstuimigheid en wendbaarheid. Aan het eind van mijn vogelcursussen vraag ik ook vaak aan mijn cursisten wat hun favoriete vogel is. Als ze het hebben opgeschreven laat ik ze de naam van de vogel doorstrepen en vervangen door hun eigen naam. 
Bij vogels kijken gaat het niet om datgene wat je verwacht te zien, maar wat je niet verwacht en toch ziet. Het berekenende valt weg. Het spontane, dat is waar het met spiritualiteit om gaat. 
Wat er in de natuur gebeurt, is dat je je denken loslaat. Je positie in de tijd van verleden, heden en toekomst verdwijnt. Het gaat om het ervaren van het moment. Je conceptueel denken laat je los. Op het moment dat je dat kunt delen met anderen ontstaat er iets dat uitstijgt boven het dagelijkse, je dagelijkse zorgen. 

Meer berichten