Columns

Column Paul Bombeld - Bak, cel, kot, lik, nor

Bak, cel, kot, lik, nor

En daar staan we dan, de hippe dochter en ik, voor een hele grote muur. Zelfs de metalen deur van normale omvang lijkt klein. We kijken nog eens goed, moeten we hier echt zijn? We drukken op de bel, er is niemand aanwezig, maar de deur zoemt en gaat open. Welkom in de Penitentiaire Inrichting Achterhoek, welkom in het gevang.

Achter de rode deur volgt geen gebouw. We komen op een kleine binnenplaats, slechts gekenmerkt door links, rechts en voor ons ongelofelijk hoge hekwerken met vlijmscherp prikkeldraad. We zitten in een sluis die pas opengaat als de buitendeur stevig in het slot zit. Er volgt een nieuwe sluis met wederom hoge hekken en dan betreden we de gevangenis. Dikke muren, gepantserd glas, tralies voor de ramen en overal stalen kozijnen. Zware bewaking, legitimatie en detectiepoorten volgen en dan zijn we binnen. Ik krijg een beetje een vreemd gevoel.
Maar de hippe dochter vindt het reuze interessant. Ze is bezig met de studie Criminologie en kijkt inmiddels niet meer op van wat het justitiële apparaat te bieden heeft. In de personeelskantine wijdt de directeur ons razendsnel in in de geheimen achter de gevangenismuur. De zwaarste misdadigers zitten in Zutphen opgesloten. Er is een capaciteit van ruim 200 cellen. Gedetineerden komen van over de hele wereld, een groot deel spreekt geen Nederlands en krijgt nooit, helemaal nooit bezoek. Jaar in, jaar uit.

Op een kantoor staat een vitrinekast boordevol items die hier in de Zutphense gevangenis in beslag zijn genomen. We zien een zelfgemaakt pistool, steekwapens, mobiele telefoontjes zo groot als een wegwerpaansteker en een zelfgemaakt touw. Voor de bezoekers ongelofelijk spannend, de bewaking reageert laconiek. Vooral gedetineerden die de hele dag op hun cel zitten hebben alle tijd om de hele dag over ontsnappen na te denken. Dat is overigens in Zutphen nog nooit gelukt. Even later staar ik in een cel, de bewoner is een dagje overgeplaatst. Sober, ruim 8m2. Alle verhalen over Nederlandse gevangenissen als hotel worden direct ontkracht. De basis is er, en dat is het dan.

Bijna alle gedetineerden werken een dagdeel in de werkplaats, buiten het gevang, maar binnen de muren. Uurloon: 76 cent. Rijk worden ze er niet van, verdiensten zo'n 16 euro per week. In de werkplaats wordt nu volop gewerkt aan tuinschuttingen. Dus als u nu naar buiten kijkt en links en rechts in de tuin schuttingpanelen ziet staan van geïmpregneerd hout is de kans groot dat ze een paar kilometer verderop gemaakt zijn. In de werkplaats daarnaast worden barbecues en tuinkachels gemaakt. Het eindproduct ziet er werkelijk prachtig uit en wordt onder merknaam in kwaliteitswinkels verkocht. Het merk heet Bad Boys -slechte jongens-, maar dat kan natuurlijk toeval zijn.

reageer als eerste
Meer berichten